با سلام

 شاید کسانی که وارد این وبلاگ می شوند از نام این وبلاگ تعجب کنند. ولی بهرحال این اشعار عامیانه ای است که پدر بزرگ ما بنام حاج علی حسین نصیرباغبان در سینه داشته و از فردوسی، فایز دشتستانی و شعرای دیگری بیاد داشته و برای ما (نوه هایش)خوانده اند. نکته مهم این است که این اشعار عامیانه و بقول اهل ادب فولکوریک ، اشعاری هستند که در بین مردم رواج داشته و برای کسانی که خرده گرفته و می پندارند که خواندن و زدن این اشعار در اینترنت کاری است بچه گانه. باید بگویم که عزیزان این نه کاری است بچه گانه بلکه شما اگر به بزرگان ادبیات و تاریخ مراجعه کنید و در مورد اشعار فولکوریک بپرسید ، در خواهید یافت که یکی از منابع تاریخ و ادبیات همین اشعار می باشند. از کلیه کسانی که به این وبلاگ آمده و از اشعار بهره می برند تقاضا دارم تا نظر خود را در مورد این وبلاگ و یا اشعار آن در بخش نظرات درج نمایند.

پاینده باشید.